هیدروتراپی کم عمق

به طور کلی آب درمانی و یا هیدروتراپی به دو نوع اصلی آب عمیق و آب کم عمق قابل تقسیم است. تمرین در آب عمیق معمولا در یک استخر با عمق بیش‌تر از ۲۱۰ سانتی‌متر اطلاق می‌شود و در آن ورزشکار معمولا به وسیله شناور پوشیده است که برای آموزش حرکت و کشاندن فرد در آب عمیق برای کسانی که به تنهایی نمی‌توانند خودشان را نگاه دارند، استفاده می‌شود.

آب در مانی در آب کم عمق معمولا کمتر از ۱۲۰ سانتی‌متر است. اما هر یک از دو روش مذکور دارای انواع و اقسام گوناگونی است. حمام وانی با افزایش دما یک وان را با آب ولرم تا میزانی پر کرده، سپس شخص در درون وان قرار می‌گیرد. سپس آب داغ به تدریج به آب قبلی اضافه می‌شود تا جایی که به طور تقریبی نیمی از بدن را فراگیرد. در این زمان باید آب به طور تقریبی دمایی در حدود ۴۰ درجه سانتی‌گراد داشته باشد.

پس از گذشت مدت زمان تقریبی ۳۰ دقیقه، بیمار از وان بیرون آمده و پس از پوشیدن لباس مناسب به طور کامل و طاق باز دراز می‌کشد.این شیوه آب درمانی برای درمان سیاتیک و سرماخوردگی مناسب است. حمام سرد کف پایی دراین روش، وان تا ساق پا با آب سرد پر می‌شود. بیمار تا هنگامی که آب سرد است درون وان باقی می‎‌ماند. سپس از وان خارج شدن و تا زمانی که پای وی خشک شود راه می‌رود و یا می‌دود.

این شیوه آب درمانی برای عروق واریسی، مشکلات گردش خون و یا کم‌خوابی مزمن نیز موثر است. حمام گرم کف پایی در این شیوه، فرد وارد وانی با آب گرم می‌شود. سپس کمی آب به وان اضافه می‌شود تا دمای آب وان در حدود ۴۰ درجه سانتی‌گراد باشد، پس از گذشت مدت زمان تقریبی ۱۵ دقیقه فرد از وان خارج شده و به آرامی بر روی جایگاهی دراز کشد. از این شیوه آب درمانی برای آرامش اعصاب استفاده می‌شود.

حمام سیتز معمولا تا سطح ران را آب سر می‌پوشانند. سپس دمای وان به تدریج با اضافه کردن آب داغ و یا سیستم‌های گرمایشی افزایش می‌دهند. برخی در این نوع حمام از مواد و اسانس‌های گیاهی استفاده می‌کنند. نیاز به توضیح است که در نوع سرد برای درمان همورویید و بواسیر استفاده شده و در نوع گرم برای تحریک مثانه و یا التهاب پروستات استفاده می‌شود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *